Werksessie 7 september

Beste belangstellende in Seniorenstad,

Verbinden, genieten, ontplooien … leven! Het team van Seniorenstad is hard aan de slag om het project Seniorenstad verder vorm te geven. We werken aan de verdere bekendheid van Seniorenstad, voeren gesprekken met gemeenten en we maken inhoudelijke stappen. Als belangstellende betrekken we u daar graag bij. Daarom organiseren we op zaterdag 7 september van 11:00 tot 13:30 weer een open bijeenkomst. Graag nodigen we u van harte voor de bijeenkomst uit.

Wat staat er op de agenda?

Tijdens de bijeenkomst vertellen we u allereerst hoe we de afgelopen periode gevorderd zijn en waar we nu staan. Daarbij presenteren we u ook de resultaten van de enquête die online staat.

In het tweede deel van de werksessie willen we samen met u aan de slag om nieuwe stappen te zetten. Om te beginnen laten we een aantal sfeerimpressies en architectuurbeelden zien van hoe Seniorenstad eruit kan komen te zien. We horen graag van u of deze beelden inderdaad aansluiten bij uw verwachtingen, wat u aanspreekt in de beelden en wat u mist. Daarnaast zijn er enkele uitgangspunten die we bij u willen toetsen. Deze gaan onder andere over de voorzieningen (wat + voor wie?), woningtypen, de openbare ruime en autogebruik / parkeren.

Als laatste onderdeel staan we stil bij het thema ambassadeurschap. We merken namelijk dat een hoop belangstellenden het leuk zouden vinden om ook een rol te spelen bij het vertegenwoordigen van Seniorenstad. Hoe zouden we u daarbij kunnen helpen en wat verwacht u dan van ons?

De bijeenkomst vindt plaats in Woudenberg, Landgoed Geerestein, Geeresteinselaan 57. Er is voldoende gratis parkeergelegenheid voor de deur.

Wilt u ons laten weten als u komt in verband met de lunch? U kunt zich opgeven via telefoonnummer 06 50 68 51 75 (Alex Sievers) of per e-mail (alex@beyondnow.nl). Ook voor vragen over de bijeenkomst of andere zaken kunt u Alex benaderen.

We hopen u 7 september te zien!

Hartelijke groet,
het team van Seniorenstad

Dansen in Seniorenstad

“Het belangrijkste is dat Seniorenstad een plek wordt waar je bezig kunt zijn. Waar je betekenis kunt geven aan je leven.”

In gesprek met Martin Anker

Martin Anker woont samen met zijn vrouw Myrna in Nieuwpoort. Hij is de leeftijd van 65 jaar al gepasseerd, maar werkt nog steeds met veel plezier als eigen ondernemer. Hij heeft veel van de wereld gezien. Ook in Nederland rijdt hij overal en nergens naartoe.

Van begin af aan is Martin geïnteresseerd in de plannen voor Seniorenstad. “Samen wonen met andere actieve en gelijkgestemde mensen”, dat idee spreekt hem en Myrna erg aan. In de eerste plaats voor de gezelligheid. Leuke dingen kunnen doen met elkaar. En in de tweede plaats vanwege de zorg voor elkaar. “Je helpt elkaar als het nodig is. En dat is een veilig idee.”

Martin denk ook actief mee in het ontwikkelproces. “Het belangrijkste is dat Seniorenstad een plek wordt waar je bezig kunt zijn. Waar je betekenis kunt geven aan je leven.” Daarvoor is het belangrijk dat er ook voorzieningen zijn voor bewoners. Of, in elk geval, “faciliteiten die het mogelijk maken om gezellig samen te komen met bewoners.” Dan kan in of rondom het zwembad, of op de mini-golfbaan, of bij de jeu-des-boules-baan (met dakje, zodat je ook in de regen kunt jeu-des-boulen). Maar er moet zeker ook een gezellige ruimte zijn om zelf dingen te organiseren. Dansavonden bijvoorbeeld. Martin en zijn vrouw zijn al jaren lang fanatieke dansers. “We hebben een hoop lol op de dansschool…” Martin zou het erg leuk vinden om ook in Seniorenstad dansavonden of danscursussen te organiseren (Binnenkort organiseert Martin een groot feest voor de dansschool bij hem thuis, met band en al…). Maar ook andersoortige activiteiten moeten kunnen. “De mogelijkheden moeten er zijn om samen lekker bezig te zijn.”

De voorkeur van Martin gaat uit naar een bosrijke omgeving. Zijn vrouw en hij wonen nu in Nieuwpoort en dat is heel landelijk. “Dat kennen we nu dus al. Weer eens iets anders is ook leuk.” Van het lijstje uit de enquête gaat de voorkeur uit naar de zuidrand van de Veluwe.

Martin stelt zich bij Seniorenstad wel een eigen gemeenschap voor. Geen dikke muren eromheen, maar vanuit veiligheidsoverwegingen hoeft niet elke wildvreemde van hem te allen tijde naar binnen te kunnen. Electronisch contact faciliteren tussen bewoners vindt Martin ook wenselijk. Dan kun je verbinding maken in geval van nood. “Maar ook gewoon voor leuk! Kijken waar iemand uithangt, om misschien samen wat te doen.”

Ten aanzien van de huizen geeft Martin aan dat het geen massieve woonblokken moeten worden. Wel: kleinschalig, sfeervol, groen… Een appartement op de bovenste verdieping ziet Martin ook wel zitten. Dat geeft een veilig gevoel. En je hebt mooi uitzicht…over de bomen.

Als het even kan moet Seniorenstad gelijk groots starten. Dus met een behoorlijk aantal huizen. “Je doet wat of je doet niets.” Er moeten ook vanaf het eerste moment voorzieningen of ontmoetingsfaciliteiten zijn. Mogen de voorzieningen ook door bewoners van buiten Seniorenstad gebruikt worden? Wat Martin betreft wel, mits zij het ook gezellig vinden om met leeftijdsgenoten samen dingen te doen. Wel gelijkgestemden dus. En geen mensen die geen zorg hebben voor hun omgeving. Dat geldt overigens ook voor bewoners zelf: respect is zeker van belang. “Normale omgangsvormen”.

En, als het zover is, natuurlijk ook nog van belang: “ons huidige huis verkopen.” Dat lukt in de huidige woningmarkt niet altijd van de een op andere dag… Het zou zeer welkom zijn als het team van Seniorenstad daar ook in mee kan denken.

Lekker weer? Liever actieve medebewoners!

In gesprek met Hendrik van Asselt

Hendrik van Asselt woont samen met zijn vrouw in Leiden. Hij heeft een huis in Portugal waar ze vaak naartoe gaan. Heerlijk weer… En er komen ook veel leeftijdsgenoten. Tegelijkertijd is er niet zoveel te doen, geeft Hendrik aan. Hij zou het leuk vinden als Seniorenstad een plek zou zijn waar wel van alles te doen is, samen met andere actieve bewoners (“Dat vind ik veel belangrijker dan zon.”). Het liefste van dezelfde leeftijd, want jongere bewoners zijn met andere dingen bezig. “Die hebben daar dus minder tijd voor.”

Wat voor voorzieningen of activiteiten moet Seniorenstad dan bieden? “Ik zou het leuk vinden als er een ruimte is om te musiceren, met ergens een piano in de hoek én een goede muziekinstallatie.” zegt Hendrik. Wat hij graag zou willen is een ensemble waarin mensen samen klassieke muziek maken. Een kwartet, trio of duo. “Ik ga ervan uit dat er meer mensen zijn die van muziek houden, zodat we samen zoiets kunnen organiseren. Dat mis ik nu dus in Portugal.” Een atelier zou Hendrik ook leuk vinden. “Een plek om te beeldhouwen of zo. Of een ruimte om te lassen…” Goede en leuke ruimtes om samen met andere bewoners dingen te doen dus. Sportfaciliteiten moeten er ook zijn. Bijvoorbeeld fitness. Daarnaast hecht Hendrik er waarde aan als Seniorenstad in een omgeving komt waar ook culturele voorzieningen zijn. Een theater en musea en dergelijke. Een plek in de Randstad geniet de voorkeur.

Milieuvriendelijkheid mag van Hendrik ook aandacht krijgen. “Bijvoorbeeld in de vorm van zonnepanelen op de daken – dat is de toekomst – en her en der een windmolentje op het terrein.” [Het team van Seniorenstad denkt overigens ook na over elektrisch vervoer en slimme energieopwekking door de aanleg van of aansluiting op een smart grid.]

Zorg moet voorhanden zijn, maar niet op de voorgrond. “Anders wordt het zo’n verzorgingsbuurt…” En hoe belangrijk is veiligheid? “Ja, wel belangrijk…in zoverre: ik wil ‘s nachts met m’n raam open kunnen slapen, zonder dat m’n huis wordt leeggehaald. En ‘s avonds laat wil ik ook alleen terug naar huis kunnen lopen. Dat is in de stad niet altijd verstandig, maar ik verwacht dat dat in zoiets als Seniorenstad wel kan.” Hendrik wil geen groot hek om Seniorenstad. Het moet ook gewoon toegankelijk zijn voor andere mensen.

Hendrik kan helaas niet bij de aankomende bijeenkomst in september zijn, want dan zit hij in Portugal. Hij werpt zich wel graag op als ambassadeur van Seniorenstad.

Wonen is meer dan het huis waarin je woont

12 juni, 2013

Een woonomgeving waar Senioren samen een actief leven leiden. Het is de visie van Alex Sievers van Beyond Now, één van de initiatiefnemers van Senior Smart Living; een nog te bouwen groene wijk speciaal voor levenslustige 55-plussers. In een interview met Goedenwel schetst hij zijn plan voor een omgeving waar wonen veel meer is dan het huis waarin je woont.

20130529-Schets-voor-Seniorenstad-AH

Seniorenstad is een plan van Blauwhoed, Syntrus Achmea, Inbo en Beyond Now. Een ambitieus plan weet Sievers, maar hij hoopt dat volgend jaar begonnen kan worden met de bouw van Seniorenstad. Dat moet een leefomgeving speciaal voor 55-plussers worden. Dan moet je niet denken aan de vele aanleunwoningen en serviceflats die Nederland telt, maar aan een woonomgeving die allesbehalve een zorgsfeer uitademt. Een wijk in het groen waar het zwembad om de hoek zit, net zoals het café en de tennisbaan. ‘Een omgeving voor mensen die zich niet als ziek, zwak en misselijk laten wegzetten omdat ze senior zijn, maar samen langer actief willen en kunnen blijven.’

‘We willen geen gemiddelde anonieme wijk maken maar een wereld die dicht bij de mensen staat. Wonen is namelijk meer dan het huisje waarin je woont.’ Vanuit die gedachte zijn de kernwoorden – verbinden, genieten, ontplooien … leven! – ontstaan. Woorden die Sievers op verschillende manieren wil terugbrengen in Seniorenstad. Dan gaat het om het met elkaar in contact brengen van bewoners binnen en buiten Seniorenstad, maar ook over de verbinding tussen de natuur en de bewoning.

Zoeken naar gedeelde passies

‘Seniorenstad moet niet alleen een omgeving worden waar mensen elkaar ontmoeten, sporten, wandelen en zwemmen’, vervolgt Sievers. ‘Je moet er ook iets kunnen doen wat meer diepgang heeft. Mensen willen het vakantiegevoel, maar ook iets geven en nalaten. Seniorenstad gaat dus ook over zinvol leven en duurzaamheid. Daarom is één van de kernwoorden ontplooien. Dat kan je denken aan zelfontplooiing, maar ook aan iets doen voor iemand anders. Jij leert de één schilderen of twitteren en de ander leert jou koken of aerobics. Je helpt je buren te genieten van het leven en zij helpen jou.’

‘Mensen vinden het belangrijk om ergens bij te horen. Dus ik ga ervan uit dat mensen elkaar in Seniorenstad opzoeken.’ In de Amerikaanse variant van Seniorenstad – Sun City – zijn maar liefst honderdvijftig hobbyclubjes, vertelt Sievers. ‘Ze hebben daar de regel dat als meer dan twee mensen iets willen er dan een beetje geld vrijkomt om een club te beginnen.’ Daarmee wordt niet alleen ontplooiing in de hand gewerkt, maar ook gewerkt aan het verbinden van bewoners.

Het leven is het waard om geleefd te worden

Eén van de meest gehoorde kanttekeningen bij het plan voor Seniorenstad is dat het segregatie in de hand zou werken, vertelt Sievers. Zelf ziet hij dat anders. ‘Ik denk dat Seniorenstad haar inwoners juist niet afscheidt van de rest van de wereld, maar zorgt dat ze zich thuis en veilig voelen in hun woonomgeving. Seniorenstad gaat over jezelf niet opsluiten tussen vier muren, over je vrienden, een actief leven leiden, lachen en gerespecteerd worden. In Seniorenstad ga je niet achter de geraniums zitten, maar zet je ze lekker in je tuin! Het gaat om het gevoel dat het leven het waard is om geleefd te worden. Uit verschillende onderzoeken blijkt namelijk dat mensen die zich thuis voelen zich actiever inzetten voor hun straat, buurt en samenleving.’

‘Hoe wilt u wonen in Seniorenstad?’

‘Omdat we de 55-plussers belangrijk vinden betrekken we hen actief bij de ontwikkeling van de woonomgeving. Dat gebeurt onder meer tijdens workshops waar geïnteresseerden vertellen welke voorzieningen zij graag in hun omgeving hebben, hoe zij hun leven zien in Seniorenstad en welke rollen ze ambiëren.’ Naast workshops gebruiken de  initiatiefnemers van Seniorenstad ook een online enquête om ideeën te toetsen en te delen. Deze is te vinden op www.seniorenstad.nl. Uw bijdrage wordt gewaardeerd.

 

 

 

 

Seniorenstad op Goed en Wel

Als jij denkt aan jouw toekomst op woongebied, hoe zie je die dan voor je? Woon je over tien jaar nog in je huidige huis of ben je inmiddels verhuisd naar een levensloopwoning? Wil je vertoeven tussen de jonge gezinnen of vestig je je liever in een omgeving met actieve leeftijdsgenoten? Wil jij voorlopig nog lang niet achter de geraniums zitten, maar de bloemetjes buitenzetten met andere 55-plussers? Dan is Seniorenstad misschien iets voor jou.

7185140_m

Lees verder

Eerste resultaten enquête – de koplopers

Zoals eerder al medegedeeld hebben we onlangs een enquête gelanceerd over seniorenstad, en allereerst onder de mensen die ons al enkele jaren volgen en een paar anderen. Met name de koplopers, zou je kunnen zeggen. Dank voor uw deelname als u de enquête heeft ingevuld! In de komende weken zullen we via het platform Goed & Wel de enquête onder een grotere groep mensen onder de aandacht brengen. De resultaten daaruit communiceren we zo rond de zomer.

In beide enquêtes vragen we mensen onder meer naar hun interesse in seniorenstad en hun verwachtingen bij het wonen en leven alhier. Het enthousiasme voor seniorenstad is enorm. Graag geven we u als betrokkene alvast een voorproefje van de eerste resultaten.

img95987a

Van de bijna 200 mensen die de enquête tot nu toe hebben ingevuld, wil zo’n 40% graag in seniorenstad wonen. 43% weet het nog niet, maar staat er zeker voor open. Veel gehoorde argumenten om in seniorenstad te willen wonen: Wonen met gelijkgestemden – mensen met dezelfde belangstellingen. Actief zijn! Voorzieningen en activiteiten in je buurt die zijn afgestemd op de wensen van senioren en “waar je met behoud van zelfstandigheid en vrijheid sámen gebruik van kunt maken.” Comfort, rust en vrijheid. En, “het is een veilig gevoel om omringd te zijn door mensen die naar elkaar omzien.” Meer dan de helft van de potentiële toekomstige bewoners in seniorenstad (52%) zou bovendien graag op vrijwillige basis iets willen betekenen of ontplooien in seniorenstad; 18% zou graag iets willen ondernemen op betaalde basis. Van de mensen die niet in seniorenstad willen wonen (17%) is de belangrijkste reden dat zij graag wonen tussen mensen van alle leeftijden.

Een groot deel van de mensen die in seniorenstad wil wonen (41%) denkt graag vanaf het begin mee met de professionals over het concept van seniorenstad: wat er komt en hoe het eruit komt te zien. Daarnaast willen mensen graag meedenken over het ontwerp van hun eigen huis (32%) of over de inrichting van de openbare ruimte (23%). In het ontwikkelproces van seniorenstad bieden we dan ook voor al deze manieren van betrokkenheid de ruimte.

We vragen in de enquête ook naar de bereidheid van mensen om voor seniorenstad naar een andere regio te verhuizen. 24% wil dat niet; maar liefst 76% zou dat zeker overwegen. Natuurlijk hangt dat ook af van waar seniorenstad dan gebouwd wordt…

Op dit moment voeren wij gesprekken met gemeenten in vier Nederlandse regio’s. In de enquête toetsen we naar welke van deze regio’s de voorkeur uitgaat. Tot nu toe gaan de meeste stemmen naar de Zuidrand van de Veluwe, gevolgd door de Bollenstreek tussen Leiden en Haarlem. Op de derde plaats komt het Plassengebied tussen Amsterdam en Utrecht en als vierde de groene regio tussen Den Haag en Rotterdam.

De enquête staat nog steeds op internet. De aankomende weken willen we nog meer mensen de gelegenheid geven om de enquête in te vullen, zodat we een nog beter beeld krijgen van de voorkeuren en verwachtingen van geïnteresseerden in seniorenstad. U kunt ons daarbij helpen door de link van de enquête ook binnen uw eigen vriendenkring rond te sturen. Zodra er weer resultaten bekend zijn koppelen we deze natuurlijk aan u terug.

Op 5 juli organiseren we weer een workshop met geïnteresseerde bewoners.

Hartelijke groet,

Namens het team van seniorenstad,

Alex Sievers

Bloemlezing bevindingen werksessie

Woudenberg, 21 maart. Lente.

Buiten dwarrelen weer sneeuwvlokken naar beneden. Binnen, in de Ridderzaal van landhuis Oud Geerestein praten de initiatiefnemers van Seniorenstad met negen koplopers, enthousiaste mensen die het concept aanspreekt en die mogelijk wel de eerste bewoners worden als we volgend jaar met de bouwactiviteiten kunnen beginnen. Na een kennismakingsronde opent Alex Sievers met een presentatie over de stand van zaken van Seniorenstad [20130321-werksessie-v2], waarna we met elkaar in gesprek gaan over onze interesse in het concept, wat we belangrijk vinden in Seniorenstad en hoe we onze eigen betrokkenheid zien.

foto-21-maart-2

Hieronder een bloemlezing uit de bevindingen.

Onze interesse in seniorenstad is divers. Een opsomming:

Wonen op termijn
Actief blijven
Gelijkvloers wonen
Bewust leven
Werkend leven
Veiligheid (inbraak/sociaal)
Contact met elkaar
Gedag zeggen op straat
Praatje op straat
Ervaringen uit Retirement Villages in Australië en de VS
Zorg met elkaar organiseren in plaats van afhankelijk van overheid
Duurzaam rendement: tevreden bewoners
Mensen doen er toe
Seniorenstedenbouw (voorzieningen, infrastructuur etc.)
Ruim, groen wonen dichtbij voorzieningen (openbaar vervoer, winkels)
Campinggevoel
Rust en gezelligheid
Buurtbewoners kennen elkaar
Dingen doen die je leuk vindt om te doen
Heft in eigen hand, reageren op veranderingen in zorg en welzijn
Wat vinden we belangrijk in Seniorenstad?

De kernwaarden ‘Verbinden, Genieten, Ontplooien….Leven!’ geven eigenlijk wel heel goed weer wat de tafelgasten verwachten van Seniorenstad. Seniorenstad moet vooral een omgeving zijn waar veel te doen is, waar iedereen druk kan zijn met hobby’s, werk of andere interesses. Een omgeving waar mensen fit en actief kunnen blijven. Martin en Myrna houden bijvoorbeeld heel erg van dansen en gaan graag samen uit. Dat moet in Seniorenstad ook kunnen. Maar blijven werken ook. En fitness… En reizen… Het belangrijkste is dat Seniorenstad voorziet in het bezig kunnen zijn. “Het maakt niet uit wat je doet, maar je moet nuttig kunnen zijn.”

Verder moet Seniorenstad natuurlijk een aantrekkelijke woonomgeving met aantrekkelijke huizen bieden. Maar de tafelgasten vertrouwen er eigenlijk wel op dat dat in orde komt. Enkele wensen qua huis: gelijkvloers, een ruime leefomgeving en minimaal twee slaapkamers – hobbykamer, slaapkamer, woonkamer – en niet te duur. Theo heeft nog geen uitgesproken voorkeur voor huren of kopen. Dat ligt onder andere aan de prijs. Martin en Myrna huren liever. Sophie vindt ook de waardevastheid van haar huis van groot belang. En bereikbaarheid. Er moet plaats zijn voor je auto voor de deur en een OV-halte voor Seniorenstad.

Qua omgeving: Groen. Ruimte. Voorzieningen, die bewoners met elkaar betalen of mogelijk maken. (Niet boven een winkelcentrum!) Bereikbaarheid. Openbaar vervoer! Rust. Gezelligheid. Culturele voorzieningen – hoeft niet per se in Seniorenstad zelf, mag ook in de buurt. Veilig. Martin en Myrna: “En het liefst in de buurt van de kust.” Dit is voor Theo minder essentieel.

De schaal van Seniorenstad is ook belangrijk. Want er moet wel voldoende verloop zijn om Seniorenstad vitaal te houden en het voorzieningenniveau in stand te kunnen houden. En de mensen? “Mensen die het druk hebben.”

Naast een breed scala aan voorzieningen (winkels, openbaar vervoer, theater etc.) wordt direct de onderlinge sociale contacten genoemd. Contact met elkaar wordt erg belangrijk gevonden, een centraal thema. De bewoners hebben een relatie met elkaar; gaan samen muziek maken, sporten, wandelen , koken, kaarten maar ook simpel een bakje koffie drinken. “In seniorenstad kijken mensen naar elkaar om”. Seniorenstad biedt een omgeving om een goede overstap te maken van het ‘werkende leven naar het gepensioneerde leven’. Je bent en blijft actief.

Ook cursussen geven spreekt aan. Hans zou graag actief blijven in de muziek en het lijkt hem erg leuk om muziekles te geven. Of kookcursus, zolang het maar actief en samen met elkaar is, dat geeft zin aan het leven. Verder is duurzaamheid en verantwoord omgaan met je omgeving een belangrijke waarde voor Johanna en Hans. Ze denken aan praktische invulling als een gezamenlijke moestuin waar biologische groenten worden geteeld maar ook de sociale duurzaamheid is belangrijk. Seniorenstad mag wat hen betreft hierin een voortrekkersrol vervullen.

Kaye geeft aan dat ‘Het is prima als er voorzieningen zijn voor als de kleinkinderen een keer op bezoek komen, maar met name de voorzieningen activiteiten voor ons zelf vind ik belangrijk, zoals hobbyruimten en horeca. Het is tijd voor ons! Net als het nabuurschap, dat als er iets is je de buurvrouw even kunt helpen. De kinderen wil ik daar niet mee belasten, bovendien wonen ze te ver weg’.

Domotica, slimme technologische voorzieningen vindt André interessant om in seniorenstad toe te passen. “De nieuwste nufjes om je huis en omgeving nog comfortabeler en veiliger” te maken spreekt aan.

Zorg zou in de wijk georganiseerd moeten zijn. Bijvoorbeeld door terugkeer van de ‘wijkzuster’. Een vertrouwd gezicht die de mensen kent en weet wat bij ze speelt. Het kan daarmee goedkoper (is uit recent pilot gebleken) en geeft meer persoonlijk contact.

“Mantelzorg kan door bewoners onderling gedaan worden maar moet geen verplichting zijn”.

Henk: ‘Ook al ben ik meer op mezelf dan mijn vrouw, het is fijn om met leeftijdsgenoten te leven en elkaar te steunen in de toekomst. Anders is de zorg onbetaalbaar.’

De tafelgasten hebben voorkeur voor kleinschalige gebouwen, laagbouw, contact met het maaiveld EN met elkaar. Meer zicht op elkaar en daarmee ook meer contact en hulp. Liefst willen ze allen gelijkvloers wonen, trappen zijn uit den boze. En als praktisch detail; liever een hele ruime douche dan een bad. Ook de gangen, liften en toiletten zo ontwerpen zodat ook met een rollater gemakkelijk toegankelijk.

Rollen in Seniorenstad, eigen verantwoordelijkheid?

“Er moet vooral veel te doen zijn,” stelt iedereen aan tafel. “En om dat mogelijk te maken verdeel je de taken.” Voorzieningen hoeven niet per se geld te kosten. Veel initiatief en verantwoordelijkheden bij bewoners dus. Wellicht zouden mensen ook de mogelijkheid moeten hebben om hun taak af te kopen, indien wenselijk. Zo draagt iedereen toch op een manier bij, maar hoef je geen dingen tegen je zin te doen. Tegelijkertijd moeten er geen torenhoge servicekosten worden opgelegd. Een juiste balans tussen verantwoordelijkheid en betaalbaarheid. Sophie beaamt dit: “Ik wil niet op de bank voor de buis zitten, daarvoor ben ik nog veel te druk met allerlei dingen.”

En een rol in de ontwikkeling van Seniorenstad? “Ja!” zegt Theo. “Maar ik heb op dit moment geen tijd…” Aan de andere kant… “drukke mensen hebben altijd tijd.” Martin en Myrna zijn ook graag betrokken bij de verdere ontwikkeling. Daarbij geven ze aan dat ze de input ten aanzien van de huizen, de prijzen, de voorzieningen, etc. graag vanuit de professionele partijen zien komen. Als toekomstige bewoner zouden zij daar vervolgens graag op reageren en verder over meedenken.

Veranderingen in woningmarkt en in zorg?

Martin vraagt zich vooral af waarom het zo lang duurt voordat er iets van de grond komt. De vraag vanuit senioren is evident, dus laten we niet wachten tot de crisis voorbij is. Bovendien geldt dat mensen afhaken als het te lang duurt. De huidige woningmarkt doet daar niets aan af. De veranderingen in de zorg vragen van bewoners in Seniorenstad om meer eigen verantwoordelijkheid te nemen en behulpzaam te zijn voor elkaar. Geen serviceflat! In die context is het vooral van belang dat er in Seniorenstad genoeg voorzieningen en mogelijkheden zijn om actief te blijven en elkaar bezig te houden (niet op bingoniveau…). “Bezig zijn is het behoud van je leven.”

Waar in Nederland?

We hebben een tweetal locaties getoond waarvan wij denken dat het interessante locaties zouden kunnen zijn. Vooral de locatie aan de Veluwerand kon op veel enthousiasme rekenen. Belangrijk in de keuze voor een locatie is dat er sprake is van een goede bereikbaarheid (met OV en auto), de omgeving enigszins kleinschalig is en niet anoniem, en tegelijkertijd stedelijke voorzieningen en natuurschoon op korte afstand heeft.

In de loop van de week lanceren we een landelijke enquête om de interesse in Seniorenstad nader in beeld te brengen en ook om meer mensen voor wonen in Seniorenstad te interesseren. Hierin is ook een vraag opgenomen over uw voorkeur voor een locatie. Wij doen alvast vier suggesties. De enquête zal in ieder geval tot in de eerste week van mei online blijven staan. We stellen het zeer op prijs als u de enquête zou willen invullen.

Naar aanleiding van de werksessie …

Beste Alex,

Naar aanleiding van de bijeenkomst gisteravond wil ik het onderstaande aan je kwijt.

Het was prettig om kennis te maken met elkaar van gedachten te wisselen. Ook de visie van de seniorenstad kwam naar voren en spreekt me aan. De tijd was echter te kort om wat dieper op het een en ander in te gaan. Gaarne wil ik jouw mijn visie van een “seniorenstad” nader toelichten.

Van de locaties die je noemt gaat mijn voorkeur uit naar Ede. Ede ligt niet in de Randstad maar biedt daarentegen weer vele voordelen zoals natuur e.d. Ede is geen kleine gemeente, ik lees zo’n 106.000 duizend inwoners. Dat geeft natuurlijk veel mogelijkheden.

Mijn visie op seniorenstad is de volgende:

Het kan een woonwijk zijn met veel laagbouw met zo hier en daar waar nodig gestapelde laagbouw. Onder laagbouw versta ik gelijkvloerse woningen. Dus geen trappen in huis. Dit vraagt uiteraard wat meer grondoppervlak. Denk je aan de bouw van “eengezinswoningen” dan is een later, indien nodig, aan te brengen interne traplift een mogelijkheid. Gestapelde laagbouw is niet zo aantrekkelijk aangezien je dan weer met buitentrappen te maken krijgt en een traplift moeilijk is te realiseren (slijtage, onderhoud en vandalisme). Gestapelde laagbouw met drie à vier etages zouden van een interne lift kunnen worden voorzien. De deuren in de woningen dienen wat breder te zijn ivm het gebruik van een rolstoel.

De wijk dient autoluw te zijn zonder doorgaand verkeer. Wel moet het mogelijk zijn je auto voor de deur te kunnen parkeren. Desnoods op je eigen oprit zodat de auto’s van de straat zijn waardoor deze straten wat smaller kunnen worden maar wel breed genoeg zijn voor de hulpdiensten. Ook kunnen er verkeerspollers worden geplaatst om de hulpdiensten sneller toegang tot de wijk te geven. Dus van meerdere zijden aanrijdbaar. Maar dat is kostbaar. Maar je moet voorkomen dat er doorgaand verkeer gaat plaatsvinden aangezien je als automobilist altijd op zoek bent naar de korste weg (de z.g. sluiproutes). Verder moeten er voldoende fietspaden worden aangelegd.

collage02-1024x582

De stoepen dienen de breedte te hebben van twee rolstoelen die elkaar makkelijk kunnen passeren en geen opstakels van lantarenpalen, verkeersborden etc etc. Ook bij de straathoeken dienen de stoepranden verlaagd te zijn tot straatniveau waardoor het voor rolstoelers makkelijker is om over te steken. Dit geldt uiteraard ook voor de toegankelijkheid tot gebouwen. Dit wordt nog wel eens vergeten.

De woningen dienen van de nodige domotica te worden voorzien zodat ze levensbestendig zijn. Ook de energievoorziening kan plaats vinden door zonnepanelen op het dak te plaatsen. Er zijn ook al nieuwe cv-installaties op de markt die zeer energiezuinig zijn.

Wijkvoorzieningen

Om prettig en veilig te kunnen wonen mag/moet de wijk ruim van opzet en overzichtelijk zijn. Veel groen, zitbankjes, bomen, laag struikgewas en waterpartijen en hier en daar een grasveldje. Ook een “binnenparkje” waar je wat kunt wandelen of de hond kan uit laten. Dit trekt veel vogels aan en voor de kleinkinderen is het leuk om de eendjes te voeren. Maar ook voor de afwatering (tijdens hevige regenbuien) is het belangrijk dat er voldoende wateropvang is.

Het hang- en sluitwerk dient van goede gecertificeerde kwaliteit te zijn. Geef inbrekers weinig kans. Zorg voor voldoende verlichting ook bij de woningen. Inbrekers houden er niet van dat ze opvallen. Werk samen met de wijkagent, de wijkmanager van de gemeente (wijkpost)’, wijkverpleging.

Bij de gestapelde laagbouw is het mogelijk om voorzieningen zoals een apotheek, fysiotherapeut, prikpost, huisarts, kapper, klein restaurant, biljartkamer, ontspanningsruimte voor wat grotere groepen, onder te brengen (sport en spel).

Wat de bewinkeling betreft ben ik geen voorstander van grootgrutters. Dit geeft overlast voor de omwonenden, veel verkeer, laden/lossen, etc. Hou het klein, probeer de wat kleinere middenstander terug te krijgen. De slager, bakker, bloemist, fietsenwinkel, stomerij, slijterij, dierenwinkel, huishoudelijke artikelen, schepijs- annex klein restaurant met terras. Zorg ervoor dat er een fietspad door het winkelgebied loopt, dit trekt ook passanten. Goed voor de middenstand. Kleed het winkelgebied aan met groen, zitjes, fontein, you name it.

Als er een kleine supermarkt komt, probeer deze dan met elektrische auto’s te bevoorraden. Dit geeft minder geluidshinder en milieu overlast. Ook het bestellen via internet van boodschappen kan de behoefte aan de dagelijkse benodigdheden oplossen voor de wat minder ter been zijnde ouderen. Denk hierbij aan “Albert” “Dely XL” etc.

Openbaar vervoer

Het is belangrijk om openbaar vervoer in de buurt te hebben. Denk hierbij aan een ouderenbus, busvervoer wat aansluiting geeft op de trein.

Nou, dit waren dan wat gedachtenspinsels die bij mij zijn opgekomen hoe ik een seniorenstad zie.

mvrgr,

André Langelaan

De toekomst van ons verleden

Artikel van Ties Joosten in De Nieuwe Pers, 1/3/2013

WAAR WOONT OMA STRAKS?

Tekst: Ties Joosten / 1 maa – 17:15

Om de vergrijzing betaalbaar te houden wil het kabinet dat onze oudjes zo lang mogelijk thuis en zelfstandig blijven wonen. Daarom mogen bejaarden die weinig zorg nodig hebben in de toekomst geen verpleeg- of verzorgingshuis meer in. Het gevolg: tussen nu en 2020 zullen achthonderd van de tweeduizend verpleeg- en verzorgingslocaties hun deuren moeten sluiten, zo berekende Bureau Berenschot. Maar waar moet oma dan gaan wonen?

Mantelzorg: de ouders bij de kinderen thuis

We zouden onze ouders natuurlijk gewoon zelf in huis kunnen nemen. En, zo blijkt, dat vinden we helemaal niet erg om te doen. Vijftig procent van de Nederlanders tussen de 18 en 50 jaar zou het prima vinden de ouders in huis te nemen. Is natuurlijk ook wel handig: kan oma de kinderen tussen de middag opvangen terwijl de ouders hard aan hun carrière poetsen.

Maar (en dit is een grote maar): onze oudjes willen zelf helemaal niet. Maar liefst 84 procent van de Nederlandse 50-plussers wil niet meer bij de eigen kinderen in huis wonen. Uit De Nationale 50+ Woonenquête uit 2006 blijkt dat 71 procent van de senioren de voorkeur geeft aan een eigen, eenvoudig aan te passen woning. De ouderen van nu willen zo lang mogelijk zelfstandig, actief en vrij blijven.

Levensloopbestendige woningen

Zoals Frans van Emmerik, 65 jaar, die in 2010 in een appartementencomplex voor “de vitale 50-plusser zonder thuiswonende kinderen” in Purmerend is gaan wonen. Aan de andere kant van de lijn klinkt een zucht van verlichting als hem wordt gevraagd hoe het wonen nu bevalt. “Ik vind het héérlijk”, zegt hij. “Hiervoor woonden wij in een eengezinswoning. Van de drie slaapkamers stonden er twee leeg, die je wel moet schoonhouden. Moet je telkens met zo’n loodzware stofzuiger de trap op. En dan de tuin! Ik kon er het enthousiasme niet meer voor opbrengen.” Het appartement van Van Emmerik en zijn vrouw is zo ontworpen dat zij er ook kunnen blijven wonen als ze meer zorg nodig hebben. Er zijn geen drempels, de deuren zijn breed en om de hoek zit een medische zorginstelling. “Als je zo’n kans krijgt moet je hem met beide handen aangrijpen”, zegt Van Emmerik.

Levensloopbestendige woningen, zoals die van Van Emmerik en zijn vrouw, zijn echter schaars. “Als we een leegstaand appartement op de website zetten is het binnen een mum van tijd weg”, zegt een medewerkster van Van Emmeriks woningcorporatie Intermaris.

vogelvlucht 72dpi

Seniorenstad

De roep om meer zelfstandige woonruimte heeft Alex Sievers goed begrepen. Hij wil namelijk een heuse seniorenstad met op den duur duizend tot vijftienhonderd woningen gaan bouwen. “De ouderen van nu zoeken naar verbinding en ze willen hun leven delen met gelijkgestemden. En ze willen zo lang mogelijk genieten van een actief en comfortabel leven. Daarom komen er in de seniorenstad allerlei voorzieningen: een zwembad, een theater en ruimtes om cursussen te volgen en te geven.”

Volgens Sievers hoeft dit allemaal niet veel te kosten. Hij denkt dat alle voorzieningen beheerd kunnen worden voor een bijdrage van vijftig euro per inwoner per maand. “We zoeken dan ook naar ouderen die het leuk vinden om vrijwillig aan de gemeenschap bij te dragen. Zo houden we de kosten laag en creëren we een leuke en dynamische stad.” Sievers bestrijdt dan ook dat de seniorenstad vooral een plek wordt voor de meer welgestelde 50-plusser. “We mikken op de grote groep senioren tussen de groep die iedere zomer met een caravan en voortent op de camping staat en de groep die ieder jaar overwintert in Spanje. Ik ga er van uit dat we met dit concept ongeveer tien procent van de senioren aanspreken.”

Sievers is inmiddels met twee gemeentes in gesprek om de seniorenstad te realiseren. “De nood is echt aan de man. Van het kabinet moeten ouderen zo lang mogelijk thuis blijven wonen. Dat willen zij best, maar ze hebben geen zin om tien jaar op een leuke woning te wachten. Als alles goed gaat hoop ik in 2014 met de bouw te kunnen beginnen.”

Gelukkig wonen = gezonder

“Als je gelukkig woont, ben je gezonder!” Dat stelt Rosa Wooninck uit Amstelveen. “Gezond en happy.” Rosa is 76 jaar oud. Niemand die haar dat zou geven, durf ik overigens wel te stellen. Haar jeugd heeft Rosa in Indonesie doorgebracht. Vervolgens heeft ze een tijd in de Verenigde Staten gewoond, waar ze ook haar man Peter heeft ontmoet. Inmiddels wonen ze alweer 41 jaar in Nederland. Bewust, vertelt Rosa. “Hier hangt toch een bepaald sfeertje dat je in de Verenigde Staten niet hebt. Een sfeertje dat je niet kunt beschrijven. Ik miste de knusheid. De geborgenheid…”

We zitten in de woonkamer aan de eettafel. Samen met haar man praten we over de volgende verhuisstap. Als het aan meneer en mevrouw Wooninck ligt, gaat die naar Seniorenstad!

IMG_1905-e1353666169638-1024x768

Prettig wonen, veiligheid en comfort. Dat zijn de basiswensen. Maar dat kun je op dit moment niet op zoveel plekken, constateert Rosa. Een verzorgingsflat is vreselijk. “Hier is er een in de buurt. Veel te klein. Dan moet je verhuizen met één koffer. De slaapkamers zijn net luciferdoosjes. En niet eens een berging! Waar moet ik dan mijn collectersitems opbergen? Als je daar naartoe verhuist, sta je dus al met één voet in het graf”. Ook ontbreekt vaak de logeerkamer. Die is nodig als haar kinderen (uit het buitenland) komen logeren. Een verzorgingsflat wordt het dus niet voor Rosa en haar man.

Wat dan wel? Dat heeft Rosa al uitvoerig bedacht en nauwkeurig verwoord. Te beginnen bij het huis. Een huurhuis. Gestapeld of grondgebonden, dat maakt eigenlijk niet zoveel uit. Als er bij het appartement op twee of drie hoog maar een berging is op de begane grond. En als de vloeren van die appartementen maar goed geïsoleerd zijn, zodat er mooi laminaat in kan liggen zonder dat er sprake is van geluidsoverlast. In het huis geen drempels en minimaal twee slaapkamers. Energiezuinigheid is erg belangrijk, in combinatie met comfort. Slimme apparaten, collectieve energieoplossingen die wel zelfstandig te bedienen zijn, en ook vloerverwarming. Een wasmachine kan makkelijk gedeeld worden met andere bewoners. Dat scheelt ruimte en geld. In de badkamer zit bij voorkeur een comfortabele, waterbesparende douche, een handdoekradiator en een wastafel met mengkraan. Er is ook een hoog toilet. De keuken moet goed afgewerkt zijn en voorzien van alle inbouwapparatuur. Alleen geen afwasmachine. “Die krijgen we niet vol met ons tweeën.” “En dan hou je het gesprek gaande.” Voegt Peter er lachend aan toe. “Afwassen is goede therapie…”. In plaats van een afwasmachine een dubbele wasbak met mengkraan dus. In de overige vertrekken wil Rosa graag inbouwkasten. In de slaapkamers met schuifdeuren: dat neemt minder ruimte in. Het inbouwelement heeft overigens voornamelijk een sociale reden: inbouwapparatuur en inbouwkasten hoef je namelijk niet op te ruimten als je verhuist en je kinderen niet als je overlijdt. En dan kan er ook weer sneller iemand anders komen wonen. Ook om die reden de voorkeur voor een gedeelde wasmachine. Een ander belangrijk aspect in huis is veiligheid. In dat opzicht is een flat weer beter: dan moet iemand die kwaad in de zin heeft meer deuren door. Hoe dan ook willen Rosa en Peter graag een veilig huis met onder andere een goed beveiliigingssysteem met politiekeurmerk en een camera bij de voordeur.

De perfecte woonomgeving is gebaseerd op nabijheid van voorzieningen. Meneer en mevrouw willen niet afhankelijk zijn van de auto. Dat betekent dat in elk geval de supermarkt (bij bezorgen kun je de producten zelf niet zien), de apotheek, het openbaar vervoer en een stukje groen om de hoek moeten zijn. “Wat dat betreft gaat ons hart breken als we hier weggaan. Nu is alles om de hoek! Het winkelcentrum, groen, het ziekenhuis… en we wonen vlakbij Schiphol.” Als Seniorenstad die nabijheid van voorzieningen ook kan bieden zou dat geweldig zijn. En dan in een groene omgeving. “Wonen in een parkachtige setting , met vijvers en eendjes. Dat is toch prachtig.” Peter zou in dat geval ook wel iets willen doen in het beheer. Het actief meedoen in de eigen omgeving spreekt hem aan. “Hij is veel socialer dan ik.” zegt Rosa. “Hij doet van alles. Biljard. Bridge. Tennis….” “En in het winkelcentrum hier om de hoek ontmoet ik ook mensen.” vertelt Peter. “Dat is het ontmoetingsplekje voor ouderen, om een kopje koffie te drinken of een tosti te eten.” Hij zou het dan ook erg leuk vinden als er in Seniorenstad gemeenschappelijke voorzieningen zijn. Vooral sportvoorzieningen. Zowel om fit en gezond te blijven, als om mensen te ontmoeten. Voor Rosa is dat sociale aspect met andere bewoners minder belangrijk. “Ik hou ervan om op mezelf te zitten en mij thuis lekker thuis te voelen. Ik ben te individueel, te onafhankelijk. Geen kopjes koffie bij elkaar drinken en zo. Maar, natuurlijk wel elkaar helpen als dat nodig is. Dat is het voordeel van Seniorenstad: je kunt lekker op jezelf leven, maar leeft toch met elkaar.”

Ook in de buurt is het gevoel van veiligheid belangrijk. Dat zit hem vooral in de mensen. Rosa legt uit dat ze momenteel voornamelijk tussen afgestudeerden wonen. Dat voelt wel prettig. In haar nieuwe woonomgeving zou ze ook graag willen ‘levelen’ met mensen. “Wonen met gelijkgestemden, mensen met dezelfde interesses.” In fysieke zin gaat de voorkeur uit naar een duidelijke entree voor de buurt met eventueel een poortwachter.

De omvang van Seniorenstad maakt voor Rosa en Peter niet zoveel uit. Alleen voor voorzieningen is er natuurlijk een zekere massa nodig. Qua bebouwing zou Rosa graag een afwisseling zien van hoog en laag. “Flats en huizen. Dat is hier ook. Dat vind ik mooi.”

Rosa en Peter zien uit naar het vervolg! Hopelijk wordt er snel een Seniorenstad ontwikkeld in Nederland – bij voorkeur in de buurt van de Randstad. Ondertussen denkt Rosa heel graag mee in de planvorming en vertelt ze enthousiast over de plannen aan haar vrienden.