Senioren staan in rij voor villa’s

Artikel door Theo Teitsma in AD 29-05-18
Foto Johan Janzen en Alex Sievers door Peter de Jong Fotografie

Een vakantievilla kopen in het luxueuze park Città Romana in Hellevoetsluis: veel ouderen voelen ervoor. “Wie wil nou niet het hele jaar het gevoel hebben dat je op vakantie bent?”

Jan De Hooge loopt door het lommerrijke vakantiepark aan de Parkweg en geniet van het uitzicht. De 57-jarige Belg weet niet wat hij hoort als hem ter ore komt dat een groot deel van de prachtige huizen met rieten daken straks te koop komt te staan. Hij moet er volgens directeur Johan Janzen van Città Romana tussen de 150.000 en 350.000 euro voor betalen, afhankelijk van het type woning.

De Hooge kijkt met grote ogen, want hij had verwacht dat het veel duurder zou zijn. Veel, heel veel mensen hebben oren naar het kopen of huren van een huis op het nu 21 jaar oude park. De reacties barstten los nadat op AD.nl en in de papieren krant de plannen over de ombouw van Città Romana tot een seniorenwijk uit de doeken werden gedaan. “We hebben echt heel veel reacties gehad. En ook valt me op dat veel mensen willen meedenken”, vertelt Janzen.

Actief blijven
Bij Alex Sievers van het bureau Beyond Now, dat het woonconcept bedacht, liep het eveneens storm met belangstellenden. “Wie wil dat nou niet, het hele jaar het gevoel hebben dat je op vakantie bent?”, zegt hij. “Heerlijk wonen en actief blijven in de samenleving gaan hier straks hand in hand.”

De twee hebben elkaar gevonden in een opzet waarbij een aantrekkelijk woongebied wordt geboden aan ouderen in en rond Hellevoetsluis. Is er voor hen doorgaans niet meer dan een appartement, hier kunnen ze wonen in een huis waarvan de badkamer en slaapkamer zich op de begane grond bevinden en ze heerlijk in hun tuin kunnen zitten. En ze kunnen gebruik maken van het zwembad, het restaurant, de pub, de centrale ontmoetingsruimtes en de winkels op het park. Het is dat er geen bootjes zijn toegestaan in de waterpartijen rond de woningen, anders zou Città een tweede Giethoorn kunnen worden.

Citta Romana wordt het nieuwe Giethoorn

Volgens de twee initiatiefnemers worden liefst drie vliegen in één klap geslagen. De vakantievilla’s die lastig te verhuren zijn door een overvloed aan vakantiehuisjes in ons land, worden weer bewoond. Het tekort aan ouderenhuisvesting in Hellevoetsluis en omgeving wordt in één keer opgelost. En de ouderen die verhuizen, laten woningen achter voor gezinnen. Probleem is wel dat de twee de gemeente en de provincie mee moeten krijgen. “Twee jaar geleden was men niet enthousiast, maar je ziet een kentering”, zegt Janzen.

Dat klopt, zo blijkt als Rien Kap, de fractievoorzitter van de leidende partij IBH in Hellevoetsluis, om zijn mening wordt gevraagd. “Ik ben zéér geïnteresseerd”, benadrukt hij, “Ik wil heel graag zien en horen hoe ze het van plan zijn in Città Romana.”

Het plan mikt op ouderen tussen de pakweg 55 en 75 jaar. “Mensen die een beetje klaar zijn met meer-meer-meer. Ze hebben een ander soort balans. Ze staan open om hun passies te herontdekken of om mee te gaan in nieuwe passies”, legt Sievers uit. Hij hoopt mensen te verbinden en legt dat direct uit: “In Amerika hadden we een woonvorm waarbij één van de gastvrouwen zangeres was. Na een tijd was 70 procent aan het zingen. Je kunt elkaar dus inspireren.”

Zo zou de Utrechter het ook geweldig vinden als het lukt mensen met een gezamenlijke natuurbeleving bij elkaar te brengen. “Je hebt nu de natuurontwikkeling bij het Haringvliet. Misschien zijn er mensen die daar samen wat in willen ondernemen.” De bedoeling is ook om Hellevoetsluis Città Romana binnen te halen. Bijvoorbeeld door medici er hun spreekuur te laten houden. Of door een bingo te houden waar ook buitenstaanders welkom zijn.

Sievers vertelt dat er serieus wordt gekeken naar duurzaamheid van de huizen. Mogelijk kunnen de woningen op alternatieve energiebronnen draaien. “Ik hoor vaak van ouderen dat ze de wereld goed willen achterlaten. Niet voor hun kinderen, nee, voor hun kleinkinderen.”

Golfkarretje
De twee willen het de toekomstige bewoners op alle manieren naar de zin maken. Kunnen ze niet zelf de tuin doen, dan huren ze een tuinman. “Of een groepje bewoners dat dat voor de buurman wil doen”, haast Sievers zich te zeggen. En wil iemand naar de winkels of de haven van Hellevoetsluis, “dan laten we een golfkarretje rijden. Waarschijnlijk wil een van de bewoners wel rijden.”

De huizen in het Giethoorn van Zuid-Holland gaan in de verkoop, als het aan de parkeigenaar ligt. Janzen, die al vanaf de eerste dag directeur is, legt uit dat niet alle 263 woningen op het park door zijn bedrijf verhuurd worden. 73 zijn van andere eigenaren. “Wij verhuren met name aan bedrijven uit het Rotterdamse havengebied. Dat is helaas nodig. Dat doen bijna alle grote parken.”

De twee hopen op steun voor hun plannen. “We houden heel graag een proef”, zegt Sievers. “We zouden een voorbeeld voor andere vakantieparken in Nederland kunnen zijn. Over hoe je met een overschot aan huisjes kunt omgaan.” Hij is al acht jaar met zijn project bezig. “Toen al was sprake van een toenemende vergrijzing en werd gekeken naar hoe je daarmee omgaat.” Het resulteerde in de verhuur van vakantiewoningen met thuiszorg tijdens de vakantie en twee rolstoeltoegankelijke huisjes. De twee hopen dat binnen twee jaar de nieuwe wijk een feit is.

Lees het artikel op AD.nl

 

Expeditie Begonia

Op 11 oktober is Senior Smart Lving één van de onderwerpen op het congres Expeditie Begonia van Kenniscentrum Wonen Zorg. Met name ParkEntree komt dan als voorbeeld aan de orde.

ParkEntree in Schiedam is de eerste buurt die wordt ontwikkeld op basis van de kernwaarden van Senior Smart Living: verbinden, genieten, ontplooien … leven! De gemeente Schiedam heeft haar nek uitgestoken om de wat vergeten doelgroep van actieve 55-plussers een mooie plek te kunnen geven in de stad. In co-creatie wordt een keur aan comfortabele gelijkvloerse woningen gerealiseerd. Daarnaast is het bijzondere aan ParkEntree het hospitalityconcept. ParkEntree is geen enclave voor de rijksten onder ons. Met een heel normale prijsstelling is de buurt bereikbaar voor velen. Alex Sievers van Beyond Now en Nicolien de Heer van gemeente Schiedam delen graag hun ervaringen.

ParkEntree op RTL4

Afgelopen maand april zond het RTL-4 programma Mijn Leven Mijn Gezondheid een korte special uit over ons project ParkEntree in Schiedam. Hieronder is deze korte film nu ook te zien.

 

Uit het archief: Twee Vandaag

Al weer enkele jaren geleden werd in Twee Vandaag (Nu Een Vandaag) aandacht besteed aan ons project Seniorenstad. Mede door de economische crisis heeft onze project om tot attractieve omgevingen te komen voor en met senioren veel lang stil gelegen. Inmiddels werken we met veel elan aan wat we nu noemen Senior Smart Living. Met toch min of meer dezelfde ambitie als eerder., namelijk het waarmaken van de kernwaarden verbinden, genieten, ontplooien … leven! Het item in Twee vandaag laat met het project in Messancy ook zien hoe het niet moet. Daar hebben we van kunnen leren. Daarom zetten we in Schiedam en op andere locaties in op een zeer goed lifestylemanagement en zoeken we de samenwerking met lokale stakeholders.

Omdat het leuk is nog even terug te kijken naar het item van toen:

sitestat

Artikel in Geron

Voor het septembernummer van Geron schreef Alex Sievers het artikel “Ondernemend ouder worden in Senior Smart Living”. Een artikel over de kracht en de drive van mensen met een iets hogere leeftijd, over participatie en over de grote behoefte aan woonmilieus die senioren faciliteren in ondernemend ouder worden.

U kunt het artikel hier downloaden.

geron-omslag-75dpi

Nieuwe Facebook pagina

Senior Smart Living heeft de Facebook pagina http://www.facebook.com/seniorsmartliving geopend. Waar we voor de verschillende locaties waar het initiatief gaat landen eigen gerichte community pagina’s gaan opzetten, is de nu bedoelde pagina de plek om leuke ideeën en gebeurtenissen met elkaar te delen of om mensen uit te nodigen om met elkaar iets te gaan doen of beleven.

Dus, wil je inspiraties delen over bijvoorbeeld sporten of activiteiten die je doet, over fascinerende reizen die je gemaakt hebt of wilt maken, over het inrichten van een huis of hoe je de rozen in je tuin het best kunt snoeien – om slechts enkele voorbeelden te noemen – vind onze nieuwe Facebook pagina leuk en/of laat een bericht achter.

“Ik zie mogelijkheden”

‘Ik zie mogelijkheden in Senior Smart Living’

Wonen in een omgeving met uitsluitend andere 55-plussers. Theo Veenkamp en Johanna Halfschepel zien dat wel zitten. In een interview met Goedenwel vertellen ze wat hen zo aanspreekt in de plannen voor Senior Smart Living.

‘Vrienden vragen mij weleens waarom mijn vrouw en ik naar Senior Smart Living willen verhuizen’, begint Theo Veenkamp. ‘We wonen nu heerlijk en zij zeggen dat we het nooit meer zo lekker zullen krijgen als hier. Maar ik zie de mogelijkheid om in Senior Smart Living hetzelfde te creëren als wat ik hier nu heb. Misschien zelfs wel meer dan dat ik nu heb.’

‘Mijn vrouw zei onlangs: “als ik ouder word, dan wil ik niet verpieteren in een omgeving waar ik niets meer kan”’, vervolgt Theo. Hij en zijn vrouw wonen naar eigen zeggen heerlijk in een dorp in Noord-Holland. Hoewel zijn huis is aangepast op eventuele ouderdomsongemakken, denkt Theo niet dat zijn woonomgeving geschikt is voor de toekomst. ‘Het nadeel van het dorp waar we nu wonen is dat we niet zonder auto kunnen. Als we iets willen, dan moeten we altijd naar Amsterdam, Alkmaar of Den Helder. Als ik geen rijbewijs meer heb of niet meer kan autorijden, dan zit ik hier toch een beetje afgelegen. Senior Smart Living wordt in de buurt van een grote stad gebouwd, dan verhuizen we dus naar een omgeving waar we goede voorzieningen in de buurt hebben.’

Ook voor Johanna Halfschepel is het behouden van haar onafhankelijkheid één van de redenen om te verhuizen naar Senior Smart Living. ‘Als het in hartje winter weer ijzelt en sneeuwt, dan zit je als oudere snel geïsoleerd. Dan ben je zo afhankelijk van mensen die een boodschapje voor je zouden willen doen.’ Theo herkent dat: ‘ik woon nu heel erg prettig in een omgeving met allemaal jonge gezinnen. Dat is hartstikke leuk, maar het zijn allemaal hardwerkende mensen. Als wij hulp nodig hebben, dan valt dat wel te regelen, maar eigenlijk hebben ze weinig tijd. Als je in een wijk woont met allemaal ouderen zijn er toch wat meer mogelijkheden die je kunt creëren.’ ‘Noaberschap, zoals ze in het oosten zeggen’, voegt Johanna toe. ‘Het lijkt me prettig om te wonen in een omgeving met andere mensen die weten hoe het is als je een keer iets nodig hebt.’

Maar dat is niet het enige wat Johanna aanspreekt aan het wonen in een omgeving met andere 55-plussers. ‘Ik ben een mensenmens. Ik vind het contact met anderen heel belangrijk. Het lijkt me dus verschrikkelijk om afhankelijk te worden van bezoek. Dat je achter de geraniums zit te wachten tot er iemand langskomt. Nee, ik wil geestelijk en lichamelijk actief blijven. Senior Smart Living lijkt mij een omgeving waar mensen elkaar stimuleren om actief te blijven. Ik wil bijvoorbeeld weleens met mijn buren naar de film, een spelletje spelen of met anderen een boek lezen. Mijn huidige buren moeten allemaal gewoon werken, maar in Senior Smart Living wonen allemaal mensen die ook de tijd hebben om af en toe iets leuks te doen.’

‘Mensen zijn de laatste jaren heel erg individualistisch geworden’, vervolgt Johanna die al 35 jaar met haar man in een eengezinswoning in Huizen woont. ‘Maar ze vergeten dat als je ouder wordt, je niet meer alles kan doen wat je zou willen doen. Als je dan alles alleen moet doen, dan ga je tegen dingen opzien. Door mijn werk voor de Ouderenbond zie ik regelmatig mensen die daardoor aan huis zijn gebonden. Terwijl als je samen dingen onderneemt je langer actief blijft. Het houdt je jong!’ ‘Of daar in Senior Smart Living ook daadwerkelijk iets van komt, weet je niet zeker’, voegt Theo toe. ‘Je kunt mensen tenslotte niet verplichten sociaal te doen, maar de mogelijkheden zijn er in ieder geval. Je moet er met elkaar iets leuks van maken.’

Een andere reden voor Johanna om naar Senior Smart Living te verhuizen is het feit dat de woonomgeving daar is aangepast voor 55-plussers. ‘Ons huis is nog geen belemmering, maar je moet natuurlijk wel altijd vooruit kijken. Dus ik denk weleens: wat als één van ons wel wat gaat mankeren? Hoe regelen we alles dan? Je moet tenslotte niet pas op het moment dat het nodig is denken dat er iets moet gebeuren. Als ik in een rolstoel kom dan kan ik hier niet blijven wonen.’ Daarom zou Johanna binnen nu en vijf jaar graag verhuizen naar een aangepaste woonomgeving. Hopelijk niet omdat het binnen die tijd al nodig is, maar omdat ze niet gedwongen wil worden tot het maken van zo’n keuze.

Voor Theo zijn de aangepaste woningen in Seniorenstad een minder belangrijke reden om te verhuizen naar Senior Smart Living. Zijn huidige woning is al voorzien van gemakken zoals onder andere een verhoogd toilet. Hij vindt het wel interessant dat hij vanaf het begin af aan betrokken kan zijn bij de ontwikkeling van zijn toekomstige leefomgeving. ‘In Seniorenstad heb ik veel inbreng in hoe ik wil wonen.’

‘Ik ben zelf  enthousiast over het idee voor Senior Smart Living, maar ik merk dat anderen daar soms anders tegenaan kijken’, vervolgt Johanna. ‘Veel mensen denken dat je in een soort commune gaat wonen met allemaal ouderen die iets mankeren. Maar Senior Smart Living wordt gewoon een woonwijk waar je in en uit kan lopen. Daarbij zullen er niet alleen maar mensen wonen die ziek, zwak of misselijk zijn.’  Theo herkent dat soort negatieve reacties. Hij is er vrij laconiek over: ‘als je het niets vindt om met gelijkgestemden te gaan wonen, dan moet je gewoon niet in Senior Smart Living gaan wonen’.

sessie1

 

Lekker leven tot je erbij neervalt

door: Barbara Sanders in Vastgoedjournaal, 21/76/2013

Aan de overkant van de Atlantische Oceaan is het breed ingeburgerd: tienduizenden Amerikaanse 55-plussers kiezen er heel bewust voor om bij elkaar te leven. In hun eigen seniorenbastions, achter veilige slagbomen. Zomerkamp voor ouderen, bejaardenreservaat, grijs getto… Of gewoon een fijne en veilige woonomgeving voor leeftijdgenoten, met hun eigen specifieke woonwensen?

Een grote groep Nederlandse ouderen zag het tien jaar geleden wel zitten om onder ‘ons soort mensen’ te wonen. “De marktvraag was er wel degelijk”, zegt initiatiefnemer Alex Sievers, en directeur van het bedrijf Beyond Now, nu. “Grote vastgoedpartijen haakten al snel aan. Maar de afwachtende houding van overheden en onwennigheid van het projectteam om senioren daadwerkelijk zelf te betrekken bij de ontwikkeling zorgden voor vertraging op vertraging”, vertelt hij.

IMG_8742-1024x681

De crisis bleek de nekslag. Met als gevolg dat het zo zorgvuldig in 2003 door Alex Sievers in de grond geplante zaadje nimmer tot bloei kwam. Toch liet het idee van een Nederlandse seniorenstad hem niet los. Bang dat de belangstelling zou wegebben is hij nooit geweest. Onderzoeken en enquêtes wezen keer op keer uit dat 15-25% van de vijftigplussers hun dagen wel wilde slijten in een moderne op ouderen gerichte woonomgeving. Hij werd gesterkt door het feit dat hij regelmatig gebeld werd door fitte maar eenzame 55 plussers die vroegen wanneer die speciale wijk voor hen er eindelijk zou komen.

Eerste contouren al in kaart gebracht
Vorig jaar heeft Sievers samen met stedenbouwkundigbureau Inbo, projectontwikkelaar Blauwhoed en Syntrus Achmea Real Estate & Finance als mogelijke eindbelegger, het project nieuw leven ingeblazen. “Een enthousiast team van professionals, mensen die er echt voor gaan. De eerste contouren van Seniorenstad zijn al in kaart gebracht.”

Op dit moment voert het team gesprekken met bestuurders in vier regio’s. De locaties zijn gekozen naar aanleiding van een enquête onder geïnteresseerde senioren. De zuidrand van de Veluwe is tot nu toe favoriet voor een eerste seniorenstad. Dat sterkt het team in de gesprekken die daar momenteel worden gevoerd. Gemeenten reageren volgens Sievers enthousiast, maar er is ook angst voor segregatie en uitsluiting van mensen.

“Een slagboom naar Amerikaans model komt er zeker niet, veel te duur”, grapt Sievers. Om vervolgens op serieuze toon verder te gaan: “In een willekeurige vinexwijk met jonge gezinnen en krijsende koters worden ouderen vaak weggezet als ziek, zwak en misselijk. Daar vinden zij geen band met de buren.” Senioren kwijnen dus niet zelden weg achter de geraniums. “Wij willen juist een woonomgeving ontwikkelen waar 55-plussers graag naartoe willen, waar ze zich veilig en thuis voelen. Waar ze die geraniums gaan planten, in plaats van erachter te kruipen.” Dus geen wijk uitsluitend voor mensen die niet helemaal fit meer zijn en waar het alleen maar om zorg draait. “Het gaat om een goede leeftijdsmix van bewoners boven de 55 jaar die verbinding zoeken met elkaar, met de natuur en met aanwezige voorzieningen. Die samen langer actief willen en kunnen blijven en genieten van het leven.”

Syntrus Achmea mogelijke eindbelegger huurwoningen
Vanuit die gedachte zijn de kernwoorden – verbinden, genieten, ontplooien … leven! – ontstaan. Ouderen willen behalve gezelligheid, ook iets geven. Het moet niet alleen om materialistisch denken en handelen gaan. Ze willen iets “nalaten”, stelt Sievers. Bij Seniorenstad zijn zinvol leven en duurzaamheid belangrijk. De initiatiefnemer ziet ruimte voor ‘groene’ experimenten zoals een autoluwe wijk, waar elektrisch vervoer de boventoon voert. Sievers benadrukt dat het niet draait om het realiseren van een ‘ideale grijze samenleving’. Want: “Om een goede dynamische seniorenstad te kunnen bouwen heb je omvang nodig. Het is zeker geen woongroep.”

De ontwikkeling zal uit huur- en koopwoningen bestaan in nader te bepalen aandelen. Cocreatie staat centraal. Daar boekt projectontwikkelaar Blauwhoed al veel succes mee. “Wij weten veel, maar niet alles. Daarom is de input van de doelgroep van groot belang”, vertelt Sievers. Al is het geen cpo-project. Syntrus Achmea Real Estate & Finance, dat nu veelal belegt in het middensegment van de huurmarkt, onderzoekt de mogelijkheden om dit soort projecten toe te voegen aan de portefeuille. Volgens Sievers zal er meteen fors geld moeten worden gepompt in de aankleding van een nieuwe wijk.

Want het is niet de bedoeling dat mensen jarenlang in een bouwput wonen en verstoken blijven van allerlei voorzieningen. “En dat vraagt om een andere kijk op exploitatie. De stad zal sterk moeten leunen op vrijwilligerswerk om de voorzieningen exploitabel te houden”, weet Sievers. “Bewoners zullen dus zelf de handen uit de mouwen moeten steken.“

Orgware is grootse hindernis
Volgens de BeyondNow-directeur is dat aspect, naast een aantal macro-economische omstandigheden, meteen de grootste uitdaging in het hele verhaal. “Het grootste obstakel is niet de hardware (stenen stapelen) of de software (marketing), maar de orgware. Zorgen dat deze wijk een soepel geoliede machine blijft.”

Op de vraag waarom er geen corporaties betrokken zijn bij de plannen zegt Sievers dat veel sociale huisvesters door de nieuwe heffingen geen geld hebben om te investeren. Kans dat er zonder initiële investeringen van die sociale huisvesters wel eens een elitair dorp, het domein van welgestelde babyboomers, zou kunnen verrijzen, bestrijdt Sievers met klem. “Bedoeling is juist dat mensen van alle rangen en standen zich er straks thuis voelen.”

De realiteit is dat senioren graag samen iets willen en misschien ook wel moeten, met de afnemende verzorgingsstaat. Dat besef zal de ontwikkeling en bouw van seniorensteden een behoorlijke duw in de rug geven. Sievers: “Zo’n wijk biedt een oplossing voor vraagstukken op het gebied van welzijn en zorg. Bovendien geeft het de woningmarkt die broodnodige zet.”